Alternatywne metody terapii nowotworów

Alternatywne metody terapii nowotworów Największą grozę wśród pacjentów przewlekle chorych sieje zdiagnozowanie zmian nowotworowych w organizmie. Słowo rak, nowotwór bezpośrednio kojarzy się z terapią syntetycznymi środkami chemicznymi. Chemioterapia jest kojarzona praktycznie ze stopniowo wyniszczającym organizm leczeniem, powodującym szereg konsekwencji takich jak ból, wypadanie włosów, brak apetytu, stopniowa utrata sił, utrata odporności, wymioty. Faktycznie, terapia potocznie nazywana chemią, stanowi jedną z najbardziej agresywnych metod leczenia nowotworów. Niekiedy zastosowanie jej ma jedynie charakter objawowy i paliatywny. Zła sława chemioterapii wiąże się między innymi z dolegliwościami jakie powoduje, ale również z przypadkami, kiedy jest ona zapisywana pacjentom. Zasadniczo, jeszcze w ubiegłym stuleciu chory skazany był wyłącznie na terapię chemią, jeśli został stwierdzony nowotwór o charakterze nieoperacyjnym i trudnym. Niestety, kuracja nie zawsze przynosiła pozytywne rezultaty w postaci wyleczenia, lub cofnięcia choroby. Dlatego też częściej jest kojarzona z ostatecznością i brakiem nadziei, chociaż nie zawsze tak jest. Współcześnie pacjenci mają alternatywę dla leczenia chemicznego. Rozpowszechniającą się w błyskawicznym tempie możliwością jest stosowanie terapii izotopami. Dają one również określone skutki uboczne, jednakże regeneracja sił organizmu jest znacznie szybsza i pewniejsza. Ponadto niezwykle istotna jest w tym przypadku możliwość oddziaływania jednostkowego oddziaływania na tkankę patologiczną. Natomiast w przypadku chemioterapii, negatywne działanie odczuwa od razu cały organizm, co w konsekwencji prowadzi do znacznie szybszej utraty sił witalnych. Istnienie szerokiego wachlarza możliwości w zakresie terapii nowotworów, daje realną możliwość wyzdrowienia. Nie można jednak zapominać, iż najważniejszą częścią kuracji jest pozytywne myślenie pacjenta, wola walki i przede wszystkim szybka diagnoza. Kumulacja wszystkich pozytywnych czynników zaowocuje niewątpliwie powrotem do zdrowia.

Zagrożenia związane z leczeniem ogólnoustrojowym

Zagrożenia związane z leczeniem ogólnoustrojowym Choroby przewlekłe skóry, do których można zaliczyć łuszczycę, często są trudne do prawidłowego zdiagnozowania. Dlatego ważny jest zespół dolegliwości odczuwalnych przez chorego. Zdarza się, iż zmiany skórne charakterystyczne dla łuszczycy pojawiają się w miejscach trudno dostępnych lub mało widocznych. Najczęściej zmiany przybierają postać owalnych plam lub drobnych krostek o zabarwieniu od blado- różowego do czerwonego. Cechą charakterystyczną m.in. łuszczycy zwyczajnej, jest wyraźna linia graniczna pomiędzy zdrową skórą a chorą oraz symetryczność zmian. Niekiedy obszar, jaki zajmuje skóra zmieniona chorobowo jest tak duży, iż leczenie zewnętrzne, stosowane zazwyczaj w pierwszym etapie choroby, jest nazbyt czasochłonne. Lekarz decyduje wówczas o zastosowaniu innych metod, znacznie bardziej inwazyjnych w system immunologiczny organizmu. Skuteczność tych metod jest znacznie wyższa, a reakcja organizmu na bodźce stymulujące szybsza. Jednak każda z nich ma określone skutki uboczne. Pomijając leczenie światłem, również z zastosowaniem chemii, jest możliwe stosowanie leczenia ogólnoustrojowego, co oznacza wprowadzanie do organizmu różnych środków doustnych o określonych właściwościach mających wspomóc leczenie zewnętrzne. Istotne jest, iż leczenie to wprowadza się, kiedy inne metody zawiodły. Niebezpieczeństwo jakie z sobą niesie dla całego organizmu jest jednak tak duże, iż sprawia, ze metoda ta jest stosowana w ostateczności i z dużą rozwagą. Przede wszystkim, jej zastosowanie musi być poprzedzone szeregiem badań, które wskażą ogólny stan zdrowia osoby chorej na łuszczycę oraz być może pokażą ewentualne konsekwencje zastosowania tej niebezpiecznej metody. Niektóre z leków stosowanych w leczeniu ogólnoustrojowym wpływają na komórki odpornościowe organizmu osoby chorej i niszczą je. Konsekwencją takiego działania jest brak odporności i zdolności obronnych organizmu, co zwiększa ryzyko podatności na wielorakie infekcje. Dobierając więc metodę leczenia, należy mieć na względzie przyszły stan zdrowia pacjenta, plany życiowe, skutki zastosowanych preparatów.

Zmiany nowotworowe- łagodne i złośliwe

Zmiany nowotworowe- łagodne i złośliwe Każda zmiana o patologicznym charakterze występując nie tylko na skórze, ale w organizmie człowieka, powinna budzić zdecydowany niepokój. Najważniejszym aspektem profilaktyki nowotworów jest bardzo dobrze przeprowadzony wywiad rodzinny oraz błyskawiczna reakcja na zmianę, osoby, która ja u siebie dostrzegła. Nie każde zgrubienie i bolący guzek są nowotworami. Najczęściej są to włókniaki bądź tłuszczaki, które choć powstające na skutek niewłaściwej funkcji komórek, są niegroźne. Leczenie jakie się wówczas podejmuje, sprowadza się przede wszystkim do obserwacji zauważonego defektu. Jednakże zazwyczaj lekarz internista bezwzględnie skieruje osobę chorą do odpowiedniego specjalisty w celu wykonania szeregu szczegółowych badań. Na ich podstawie lekarz, onkolog, będzie mógł ocenić charakter zmiany. Należy zaznaczyć, iż w wielu przypadkach by poznać specyfikę zmiany patologicznej, będzie konieczne przeprowadzenie badania histopatologicznego. pobranie niewielkiego odcina z tkanki nie jest groźne dla życia pacjenta, a warto się mu poddać aby mieć pewność, iż guzek nie jest złośliwy. Określenie charakteru nowotworu warunkuje zastosowaną metodę kuracji. Najczęściej przeprowadzana jest interwencja chirurgiczna, czyli wycięcie guza wraz z marginesem zdrowej tkanki bądź skóry- nawet w przypadku zmian złośliwych (np. czerniak), a następnie poddaje się pacjenta leczeniu pooperacyjnemu opartemu o promieniowanie jonizujące bądź leki chemiczne, szczepionki i inne. Kuracje pooperacyjne, są niestety inwazyjne. Prowadzą do osłabienia organizmu chorego w różnym stopniu. Radioterapia jest jedną z najlepszych metod, gdyż uderza w nowotwór bezpośrednio i niezwykle precyzyjnie. warte zaznaczenia jest, iż w najmniejszym stopniu narusza czynności komórek zdrowych położonych wokół zmiany. proces radioterapii przeprowadza się albo w ogólnym zakresie, opromieniowując z określonej odległości całe ciało, lub działając bezpośrednio na komórki nowotworowe. Negatywnym aspektem terapii jest skutek uboczny w postaci choroby popromiennej. Leczenie radioterapią nowotworów, jest obecnie najbezpieczniejszą metodą zanana medycynie. Powoduje bowiem skutki uboczne, które ustępują najszybciej, a rekonwalescencja chorego przebiega znacznie łatwiej.

Życie z łuszczycą

Życie z łuszczycą Zdaje się, iż funkcjonowanie w społeczeństwie osoby z widoczną choroba dermatologiczną nie powinno sprawiać samemu choremu większych trudności. Nic bardziej mylnego. łuszczyca jest stanem, który trudno ukryć, gdyż zmiany skórne pojawiają się zazwyczaj w okolicy owłosionej skóry głowy, najczęściej na granicy skóry twarzy i linii włosów. Umiejscawia się na łokciach, kolanach, w zgięciach kończyn, w miejscach gdzie naskórek jest niezwykle delikatny. Miejsca te są widoczne dla wszystkich, nie można całe życie nosić nakryć głowy oraz długich spodni, czy bluzek z długim rękawem. Dyskomfort jaki odczuwa osoba chora przekłada się na jej stan psychiczny, co skutkuje negatywnym myśleniem, nieśmiałością i brakiem pewności siebie. Pacjent ma uzasadnione wrażenie nieustannej obserwacji przez otaczających go ludzi, praktycznie w każdym środowisku, wyjąwszy grupy osób z podobnymi schorzeniami. Niestety łuszczycy nie można wyleczyć. Jej objawy i symptomy, czyli zmiany skórne oraz fizyczne odczucia związane z nimi, można zaleczyć lub znacznie zmniejszyć ich dolegliwość. Chociaż istnieje grupa ludzi, którzy po wypróbowaniu i stosowaniu wielu kuracji oferowanych przez rynek medycyny zarówno konwencjonalnej jak i niekonwencjonalnej, nadal mają deformacje skóry spowodowane chorobą. Medycyna konwencjonalna, zmierza do poszerzenia spektrum możliwości, jakie może zaoferować osobom chorym na łuszczycę. Novum w leczeniu tego przewlekłego schorzenia dermatologicznego, są terapie biologiczne. Zasadniczo leczenie polega na doprowadzeniu do reakcji w zakresie organizmu chorego. Ich trzon został stworzony w oparciu o najnowsze badania immunologów, które wskazują iż jest to choroba autoimmunologiczna. Zasadniczo więc, organizm chorego sam zwalcza własne komórki, które funkcjonują właściwie i nie stwarzają zagrożenia dla życia i zdrowia człowieka. Leczenie biologiczne jest niezwykle skuteczne, jednakże jego znaczna ingerencja w pozytywne aspekty pracy organizmu ludzkiego, jest niekiedy niewspółmierna do zamierzonych efektów.