Skutki nowych metod leczenia choroby skóry

Skutki nowych metod leczenia choroby skóry Społeczności wszystkich krajów borykają się z wieloma chorobami przewlekłymi. Możliwości ich leczenia ulegają ciągłym ulepszeniom. Medycyna wciąż wprowadza nowatorskie terapie, których zadaniem jest jak najskuteczniejsze leczenie chorego organizmu. Jedna z wielu chorób mającej przewlekły charakter, jest łuszczyca. Schorzenie to należy do grupy chorób dermatologicznych, jednakże etiologia i przyczyny powstawania zmian skórnych i zachorowalności nadal nie jest do końca ustalona. Naukowcy z dziedziny immunologii, alergologii i genetyki badają czynniki wpływające na pojawienie się przedmiotowego schorzenia w rodzinie. Wnioski przez nich wysunięte pozwoliły na opracowanie skutecznych metod leczenia. Minusem ich, jak większości kuracji medycznych, jest występowanie skutków ubocznych. Jednakże, konieczność prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie, w którym kult jednostki i piękna zyskał znaczną popularność, rodzi potrzebę wykorzystywania sposobów o niekorzystnym wpływie na organizm chorego. Najmniej inwazyjną metodą oferowaną przez środowisko lekarskie, jest miejscowe oddziaływanie na zmiany skórne. Stosowanie maści, kremów i płynów przynosi prawie natychmiastową poprawę, gdy w ich skaldzie można znaleźć steroidy. Leczenie zewnętrzne prowadzone w oparciu o sterydy, może trwać maksymalnie trzy tygodnie, gdyż maja one negatywny wpływ na gospodarkę całego ciała. W przypadku, gdy konieczna jest znaczna efektywność leczenia przy ciężkim przebiegu choroby, stosuje się bardziej agresywne terapie. Taką kuracją są leki oddziałujące bezpośrednio na układ odpornościowy organizmu chorego. Są one o tyle niebezpieczne, gdyż ich podstawowe działanie polega na niszczeniu również komórek podlegających właściwemu podziałowi. Dlatego też, metody biologicznego leczenia należy stosować niezwykle rozważnie, gdyż upośledzają w konsekwencji prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego człowieka, przez co chory mimo korzystnych zmian skórnych staje się bardziej podatny na infekcje wirusowe i bakteryjne.

Leczenie wiązkami światła

Leczenie wiązkami światła Patologiczne rogowacenie komórek naskórka oraz ich szybkie namnażanie się, jest sednem choroby skóry o charakterze przewlekłym tj. łuszczycy. Przypadłość ta ma tendencję do remisji i nawrotów w znacznym nasileniu. Pomimo, iż nie jest chorobą śmiertelną, ani zakaźną, osoby cierpiące na ta dolegliwość, mają poczucie wykluczenia i odsunięcia ze społeczeństwa. Powyższe odczucia związane są z defektami wyglądu zewnętrznego, które są jednym z głównych objawów łuszczycy. Skrajne przypadki zachorowalności są ciężkie do wyleczenia, nawet w sytuacji umieszczenia chorego w szpitalu i zastosowanie tam bardziej inwazyjnych metod. Jedną z możliwości opanowania choroby jest fototerapia. Polega ona na oddziaływaniu na zmiany skórne w postaci grudek i skupisk ognisk zapalnych, promieniowaniem UVA i UVB, które niekiedy są wyselekcjonowane z wiązki światła. Zasadniczo, nie ma znaczenia fakt, czy będzie to światło pochodzenia naturalnego czy sztuczne, istotne jest by przynosiło oczekiwane rezultaty. Jednakże niekiedy chory jest niewrażliwy na oddziaływanie światła słonecznego w naturalnej postaci, dlatego też dąży się do identyfikacji promieniowania mającego skuteczne oddziaływanie na skórę w odniesieniu do konkretnego przypadku. W efekcie właściwej diagnozy oraz zastosowania fal świetlnych o właściwej długości (każde z nich oddziałują na różne warstwy skóry i docierają do odmiennych miejsc), charakterystyczne dla łuszczycy zmian skórne zanikają, a w miejscu czerwonych, owalnych plam czy grudek, wstępuje zdrowa skóra. Fototerapia umożliwia leczenie znacznych obszarów ciała jednocześnie, co znacznie przyspiesza codzienną pielęgnację skóry chorego. Nie ma wówczas konieczności systematycznej, codziennej czynności usuwania srebrzystej łuski tworzącej się na plamach, czy punktowego pielęgnowania ognisk zapalnych występujących w obszarze skóry zdrowej. Fototerapia jest jedną z niewielu form leczenia łuszczycy o niedużym stopniu inwazyjności. Jednak, zbyt częste korzystanie ze sztucznych źródeł światła np. solariów, czy nawet narażanie się na uporczywe oddziaływanie naturalnego światła, może w efekcie przynieść inne, bardziej niebezpieczne choroby skóry (np. nowotwory: czerniak złośliwy).

Dermatologia a nowatorskie metody leczenia

Dermatologia a nowatorskie metody leczenia Choroby skóry od tysiącleci istnieją w społeczeństwach, bez względu na kolor skóry, tryb życia, warstwę społeczną. Jednakże dopiero w ubiegłym stuleciu dokonano przełomu w określeniu etiologii uaktywniania się określonego rodzaju schorzeń. Łuszczyca posiada wiele odmian, a jej rodzaje umożliwiają identyfikację położenia zmian skórnych. Wbrew pozorom, omawiane schorzenie dermatologiczne, jest powszechne w społeczeństwie, i choć jest w środowisku lekarskim traktowane jak choroba przewlekła, odznaczająca się częstymi nawrotami i wzmocnionymi objawami. Jednakże nie jest tak traktowana przez państwo, czego konsekwencją są przestarzałe metody leczenia polegające wyłącznie na leczeniu objawowym- czyli z zastosowaniem maści, kremów i płynów, które w ciężkich przypadkach nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, pozostawiając osobę chorą niekiedy znacznie lub całkowicie niezdolną do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie. Zmiany łuszczycowe, mogą pokrywać nawet całe ciało, a nie sposób codziennie poświęcać wystarczająca ilość czasu na pielęgnację. Dlatego też świat medycyny dąży do opracowania metod leczenia, dających szybki efekt, a przed wszystkim trwały. Obecnie najskuteczniejszą, a jednocześnie najniebezpieczniejszą metodą leczenia, jest stosowanie leków biologicznych. Są to farmaceutyki, bezpośrednio wpływające, na jakość pracy układu immunologicznego. Niestety, niszczą one ciałka odpornościowe organizmu, ale jednocześnie hamują patologiczne zmiany zachodzące w skórze chorego. Rekonwalescencja po zastosowaniu leczenia biologicznego jest żmudna, ale możliwa. Natomiast szybkość tego procesu zależy od wrażliwości pacjenta. Na świecie dostępne są obecnie lekarstwa niewpływające znacząco na destrukcję ciałek odpornościowych organizmu, jednak metody te nie są jeszcze uznane na terenie naszego kraju. Dlatego też, środowisko medyczne powinno dążyć do wprowadzania leków, które umożliwiają pacjentom skuteczne kuracje z jednoczesnym ograniczeniem skutków występujących ubocznych.

Leczenie zewnętrzne zmian skórnych w przebiegu łuszczycy

Leczenie zewnętrzne zmian skórnych w przebiegu łuszczycy Dermatologia, jako nauka zajmująca się leczeniem chorób skóry, ma swoje wsparcie również w innych dziedzinach medycyny. Wpływ na znaczny rozwój rozpoznawalności i identyfikacji schorzeń mają takie gałęzie jak na przykład: genetyka, immunologia, alergologia. Dzięki nim, etiologia części dolegliwości została wyjaśniona, bądź przypuszczenia o ich przyczynach zostały potwierdzone i nie leżą już tylko w sferze domniemań. Przypuszcza się, iż za objawy choroby skóry jaką jest łuszczyca, odpowiedzialne są geny. Istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że potomstwo będzie obarczone tą chorobą, jeżeli choć jedno z rodziców jest na nią chore lub posiada gen odpowiedzialny za jej ujawnienie. Wyniki osiągnięte przez genetykę pozwoliły na ukierunkowanie metod leczenia, czy też zaleczania objawów łuszczycy. Tak więc, dostosowano proces leczniczy do stopnia posiadanej wiedzy etiologicznej oraz znajomości przebiegu stanu chorobowego skóry. Należy zaznaczyć, iż istnieje kilka odmian stanu łuszczycowego skóry. Różnią się one przede wszystkim formą, obszarem ciała na jakim występują oraz zajmowaną powierzchnią skóry. Specyfika zmian oraz wrażliwość osobnicza na stosowane leki różnicuje metody terapii. W początkowej fazie choroby, kiedy zmian skórnych nie jest dużo, lub też zajmują partie okryte ubraniem, stosuje się leczenie zewnętrzne. Polega ono na usunięciu warstwy zrogowaciałego naskórka, który przybiera postać łuski, ze zmiany. Należy zwrócić baczną uwagę, aby w żaden sposób nie podrażnić zmienionej chorobowo skóry, gdyż nałożenie na tak uszkodzoną tkankę leku, spowoduje pieczenie i ból. Preparatami służącymi do miejscowego leczenia zmian są kremy, maści bądź płyny zawierające oprócz substancji farmakologicznych lub ziołowych również środki natłuszczające. Tą metodę leczenia wykorzystuje się w przypadkach lekkich zmian skórnych. Wielu chorych pozytywnie reaguje na oddziaływanie promieni słonecznych na skórę zmienioną chorobowo. Dlatego też, by wspierać skuteczność kuracji zewnętrznej, należy jak najczęściej odkrywać zmiany chorobowe i pozwalać na bezpośrednie działanie promieni UVA i UVB. Istnieje również grupa pacjentów, na których korzystanie z tego naturalnego lekarstwa nie odnosi zamierzonego skutku. Mimo różnej wrażliwości poszczególnych osób, na środki naturalne, należy tradycyjną metodę leczniczą wspierać środkami naturalnymi, gdyż stanowią element wzmacniania organizmu.